وبلاگ محمدی پور جوینی

دانلود مطالب علم خدا

چرا بعد از امام حسین (علیه السلام) امامان دیگر قیام نکردند؟

سوال: چرا بعد از امام حسین (علیه السلام) امامان دیگر قیام نکردند؟ با لحاظ اینکه امامان(علیهم السلام) در زمان انسان های ظالم و سفاکی زندگی می کردند؟ مثلا امام صادق(علیه السلام) در زمان منصور دوانیقی زندگی می کرد که منصور معروف بود به معاویه ی بنی عباس...

چرا ائمه ی اطهار(علیهم السلام) عاشورای دیگری را راه نیانداختند، شاید بفرمایید که شرایط مهیا نبود.

باید عرض کنم که در زمان ده سال اول خلافت امام حسین(علیه السلام) هم (از سال 50 هجری قمری تا 60 هجری قمری) که مصادف بود با حکومت معاویه شرایط برای قیام خود امام حسین(علیه السلام) هم آماده نبود. چرا؟ یکی بخاطر احترامی صلحی بود که امام حسن(علیه السلام) با معاویه کرده بود با اینکه خود معاویه به آن صلح نامه عمل نکرد؟ یکی دیگر اینکه معاویه بر خلاف یزید حفظ ظاهر می کرد.

معاویه انسان منافقی بود که خودش گفته بود تا من در اذان بعد از اشهد ان لا اله الا الله جمله اشهد ان محمد رسول الله را حذف نکنم از پا نمی نشینم.اما با این همه نفاق و دشمنی باز هم حفظ ظاهر می کرد.

لذا امام حسین(علیه السلام) به این خاطر شرایط را برای قیام در زمان معاویه مساعد نمی دید.

شاید مهیا نبودن شرایط یکی از دلایلی هست که امامان معصوم(علیهم السلام) قیام نکردند.

دومین دلیل عدم قیام دیگر ائمه(علیهم السلام) شاید نبود یارانی چون یاران امام حسین(علیه السلام) باشد.

کدام یک از ائمه اطهار(علیهم السلام) یارانی مثل یاران امام حسین(علیه السلام) داشتند؟ هیچکدام.

عبید الله بن عباس که نسبتی هم با امام حسن (علیه السلام) دارد فرمانده 12 هزار نفر از سپاه امام حسن(علیه السلام) هست، که معاویه دو تن از فرزندان همین فرد را به طرز وحشتناکی به قتل می رساند. این فرد باید یک رگ غیرتی می داشت و در برابر معاویه می ایستاد اما متاسفانه با یکصد هزار درهم از طرف معاویه تطمیع و خریده شد و لشکر امام حسن را رها کرد و با هشت هزار نفر فرار کرد.

شما نگاه کنید این یک نفر آشنا و فامیل بوده و لذا همه امامان(علیهم السلام) همینطور بودند و یار زیادی نداشتند.

یک روز سدیر صیرفی یکی از شاگردان امام صادق(علیه السلام) درحالی که نزدیک مدینه بودند و داشتند از مدینه خارج می شدند به امام صادق(علیه السلام) عرض کرد اقا جان چرا شما قیام نمی کنید، امام (علیه السلام) فرمود: با کدام یار و با چه کسی قیام کنیم. سدیر گفت آقا شما که خیلی طرفدار دارید. امام فرمود مثلا چند نفر سدیر گفت : صد هزار نفر، امام با تعجب پرسید: ما صد هزار نفر یار داریم، سدیر گفتبلکه دویست هزار نفر، امام پرسیدند: دویست هزار نفر، سدیر گفت بلکه نصف عالم اسلام.... اما صادق(علیه السلام) چیزی نگفت تا به یک گله گوسفند رسیدند و به سدیر فرمودند: اگر من به اندازه همین گله گوسفند یار می داشتم قیام می کردم. سدیر می گوید شمردم دیدم این گله گوسفن 17 راس کوسفند دارد.

ادامه دارد....

باز باران.....

باز باران با ترانه
می خورد بر بام خانه
یادم آید کربلا را
دشت پر شور و نوا را
گردش یک روز غمگین
گرم و خونین
لرزش طفلان نالان
زیر تیغ و نیزه ها را

باز باران با صدای گریه های کودکانه
از فراز گونه های زرد و عطشان
با گهرهای فراوان
می چکد از چشم طفلان پریشان
پشت نخلستان نشسته
رود پر پیچ و خمی در حسرت لب‌های ساقی
چشم در چشمان هم آرام و سنگین
می چکد آهسته از چشمان سقا
بر لب این رود پیچان
باز باران

باز باران با ترانه
آید از چشمان مردی خسته جان
هیهات بر لب
از عطش در تاب و در تب
نرم نرمک می چکد این قطره ها روی لب
شش ماهه طفلی
رو به پایان
مرد محزون
دست پر خون می فشاند
از گلوی نازک شش ماهه
بر لب های خشک آسمان با چشم گریان
باز باران

باز هم اینجا عطش
آتش شراره جسمها
افتاده بی سر پاره پاره
می چکد از گوشها باران خون و کودکان بی گوشواره
شعله در دامان و در پا می خلد خار مغیلان
وندرین تفتیده دشت و سینه ها برپاست طوفان
دستها آماده شلاق و سیلی
چهره ها از بارش شلاق‌ها گردیده نیلی
دراین صحرای سوزان
می دود طفلی سه ساله
پر زناله
پای خسته
دلشکسته
روبرو بر نیزه ها خورشید تابان
می چکد از نوک سرخ نیزه ها
بر خاک سوزان
باز باران باز باران

قطره قطره می چکد از چوب محمل
خاک‌های چادر زینب به آرامی شود گل
می رود این کاروان منزل به منزل
می شود از هر طرف این کاروان هم سنگ باران
آری آری
باز سنگ و باز باران
آری آری
تا نگیرد شعله ها در دل زبانه
تا نگیرد دامن طفلان محزون را نشانه
تا نبیند کودکی لب تشنه اینجا اشک ساقی
بر فراز خیمه برگونه ها
بر مشک ساقی
کاش می بارید باران

علی اصغر کوهکن

داستان یک تصادف

دو هفته پیش ساعت 13 داشت به خونه بر می گشت که توی ترافیک سنگین یک206 از پشت سر محکم کوبید به پراید نازنینش، تا پیداده شد ببینه چی شده که یه دفعه طلبکارانه خطاب بهش گفت زود باش من کار دارم یه کپن از بیمه نامت بده من برم،افسر راهنمایی که از شانسش همون نزدیکی بود گفت خودرو 206 مقصره،یارو داشت سکته میزد با فریاد بلند می گفت اون زد رو ترمز من باید خسارت بدم، بله... ماشین هارو آوردن کنار خیابون،با 110 تماس گرفتن که راانده 206 گفت من مدارک ندارم بریم جای یک صافکار من هزینه اش رو میدم قرار گذاشتن برن میدون مفید،راننده پراید تا اومد سوار ماشینش بشه که 206 فرار کرد، راننده پراید نا امید نشد به محل قرار رفت نه یک بار بلکه 4 بار.

سرتون رو درد نیارم راننده پراید دنبال مراحل قانونی بود ولی توکلش به خدا اولویت داشت ، هر روز صبح تا محل کارش برای پیدا کردن ماشین پژو 206 صلوات میفرستاد تا اینکه بعد از دو هفته در محدوده تصادف همون 206 رو دید با حوصله زیاد تعقیبش کرد تا اینکه در جای خلوت ماشینش رو جلوش نگه داشت و خلاصه هر چی جزع و فزع کرد فایده نداشت تا اینکه هرچی پول تو کیفش داشت رو راننده پراید گرفت(یکصد و هشتاد هزار تومان) جالب اینجاست هنوز پیگرد قانونی برای توقیف ادامه دارد.
این اتفاق برای مدیر وبلاگ افتاده بود.
نکته: در روزگار ما جواب خوبی را با بدی می دهند.(بکوشیم اینچنین نباشیم) انشاءالله

آیا تا به حال برایتان پیش آمده...

آیا تابه حال برایتان اتفاق افتاده تا با یک فقیر همسفره شوید؟

آیا تا به حال به دیدن فقرا رفته اید؟
آیا تا به حال شده از یک فقیر دعوت کنید سر سفره شما بنشیند؟
آیا تا به حال به بیمارستان ها سر زدید تا ببینید فقرا و مساکین چه می کشند؟
اینها تنها بخشی از سوالاتی است که برای آن باید جواب گو باشیم....
آیا در مقابل اینان وظیفه نداریم؟
وظیفه ما دربرابر فقرا و مساکین چیست؟
و....

جایگاه یتیم ، اگر دو پیغمبر مجانی برایش كارگری كنند، ارزش دارد

دوستانی که مایل هستند دید وسیعتری نسبت به یتیم داشته باشند این مطالب رو حتما بخوانند.

یتیم آنقدر ارزش دارد كه اگر دو پیغمبر مجانی برایش كارگری كنند، ارزش دارد .(سوره ی کهف)

قرآن مجید كتابی است كه حامی مستضعفان است و به چند گروه مثل یتیمان، فقرا، كارگران، كشاورزان و. . . توجه خاص كرده است.

بنابراین اسلام به افردی كه زمنیه ی ظلم كردن به آن ها زیاد است، توجه خاصی دارد. یكی از این موارد كه اسلام به آن توجه می كند، یتیم است. در قرآن 23 بار راجع به یتیم سفارش شده است. در سوره بقره آیات 83، 177، 215، 220 در سوره ی نساء آیات 2، 3، 6، 8، 10، 36، 127 وهمچنین در سوره های انعام، انفال، اسراء، كهف، ضحی، بلد، ماعون نیز به یتیم نوازی سفارش شده است. یتیم نوازی فقط این نیست كه به او آب و نان بدهیم، بلكه باید به یتیم احترام بگذاریم. «كَلاَّ بَلْ لا تُكْرِمُونَ الْیَتیمَ. چنان نيست كه شما مى‏پنداريد شما يتيمان را

قرآن راجع به انسان ها می گوید: بعضی انسان ها از سنگ بدتر هستند. از كنار سنگ چشمه بیرون می آید اما بعضی آدم ها قلب هایی دارند كه هیچ چشمه ی آبی از آن بیرون نمی آید.

شخصی خدمت حضرت علی آمد و گفت: من سنگدل شده ام. حرف در من اثر نمی كند. چشم هایم دیگر اشك ندارد. آدم بی تفاوتی شده ام. چه كنم كه سنگدلی و قساوت قلب من از بین برود؟ حضرت فرمود: برو یك یتیم بگیر. او را به سینه ات بچسبان و به او رحم كن. دست روی سر او بكش و به او غذا بده. یتیم نوازی فقط احترام به یتیم نیست بازسازی و خودسازی خود انسان هم هست.

علی بن ابیطالب برادری به نام جعفر طیار دارد. اول بنیانگذار اسلام در آفریقا جعفر طیار است. در جنگ موته دو تا دست او مثل حضرت ابوالفضل(ع) قطع شد. زمانی كه شهید شد پیغمبر به منزل او آمد. گفت: بچه های شهید كجا هستید. بچه های شهید را گرفت. حدیث داریم: فضَمَّهُ إِلَی نَفْسِهِ (بحارالانوار/ج /18ص 246) آنها را در آغوش گرفت و به سینه اش چسباند و دست روی سرشان كشید. بچه های شهید را بو می كرد. چون بچه ی شهید یتیم است، بیشتر مهربانی می كرد. قرآن می فرماید : فَارْزُقُوهُمْ مِنْهُ وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلاً مَعْرُوفاً( نساء/ 8 ) به این ها از رزق خدا بدهید. با این ها همیشه خوب حرف بزنید. گاهی افراد یك مقدار برنج، لپه، روغن به فقیر می دهند اما این ها فایده ای ندارد. باید نشست و برای بچه یتیم قصه گفت. قَوْلاً مَعْرُوفاً تنها مساله ی مادیات مهم نیست. ما باید مساله ی عاطفی این بچه ها را حل كنیم. امام صادق (ع) فرمود: إِذَا بَكَی الْیَتِیمُ اهْتَزَّ لَهُ الْعَرْشُ (من لایحضره الفقیه/ ج /1 ص 188) دو جا عرش خدا به لرزه درمی آید. 1- یتیمی كه گریه كند. 2- فاسقی ستایش بشود.

حدیث داریم بهشت درهایی دارد. یكی از درهای بهشت باب الفرح است و مخصوص كسانی است كه به یتیم ها كمك می كنند. احترام به یتیم مخصوص دین اسلام نیست. قرآن می گوید: از یهودی ها هم پیمان گرفته بودیم كه به یتیم ها احترام بگذارند. «وَ إِذْ أَخَذْنا میثاقَ بَنی إِسْرائیلَ لا تَعْبُدُونَ إِلاَّ اللَّهَ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً وَ ذِی الْقُرْبی وَ الْیَتامی وَ الْمَساكینِ» (بقره/83)ما از بنی اسرائیل پیمان گرفتیم كه به چند چیز احترام بگذارند. «لا تَعْبُدُونَ إِلاَّ اللَّهَ» 1- پرستش خدا و داشتن توحید. 2- احترام به والدین و یتیمان و مسكینان «وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً وَ الْیَتامی والمساكین» یعنی مساله ی توجه به یتیم مخصوص قرآن نیست.

یتیم آنقدر ارزش دارد كه اگر دو پیغمبر مجانی كارگری كنند، ارزش دارد تا اینكه مال یتیم حفظ بماند(سوره ی کهف)

یتیم به قدری ارزش دارد كه حتی امیرالمؤمنین(ع) و فاطمه زهرا (س) گرسنگی كشیدند تا شكم یتیم سیر بشود.

چند روایت:

پیامبر اکرم(ص): احب بيوتكم الي الله بيت فيه يتيم مكرم‏ (نهج الفصاحة، جمله 88) محبوبترين خانه‏هاى شما در نظر خدا خانه ايست كه در آن يتيمى محترم باشد.

پیامبر اکرم(ص): ان في الجنة دارا يقال لها دار الفرج لا يدخلها الا من فرح يتامي المؤمنين‏.(نهج الفصاحة، حكمت 864) در بهشت خانه‏اى هست كه آن را خانه خوشحالى نامند و جز كسانى كه يتيمان مؤمنان را خوشحال كرده باشند، وارد آن نميشوند.

امام صادق عليه السّلام فرمود: هنگامى كه طفل يتيم بگرید عرش الهى بسبب گريه او بلرزه در مى‏آيد، پس خداوند تبارك و تعالى ميفرمايد: اين كيست كه‏ بنده مرا كه در خردسالى پدر و مادرش را از او گرفته‏ام بگريه آورده است؟ قسم به عزّت و عظمت و شكوه خودم و سوگند به بلندمرتبگى خودم بنده مؤمنى نباشد كه او را آرام سازد مگر اينكه بهشت را بر او واجب سازم. من‏لايحضره‏الفقيه، ج 1، ص 188

پیامبر اکرم(ص): هنگامی که یتیمی گریه کند عرش خدا بلرزه در می آید، خداوند می فرماید ای ملائکه ی من شاهد باشید، هرکس او را ساکت و راضی کند من(خدا) در روز قیامت او را راضی می کنم.

پیامبر اکرم(ص): يتيم در اجتماع حقي دارد و اين حق با مهر و نوازش بايد ادا گردد.

برای بیشتر دانستن به ادامه مطلب بروید....

مکالمه ی یک بنده با خدا

داستانی پر معنی: رﻭﺯﻱ ﻳﮏ ﻣﺮﺩ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﺍﻱ ﺩﺍﺷﺖ:

'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ! ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺪﺍﻧﻢ ﺑﻬﺸﺖ ﻭ ﺟﻬﻨﻢ ﭼﻪ ﺷﮑﻠﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟ '، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ

ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺩﻭ ﺩﺭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻳﮑﻲ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ، ﻣﺮﺩ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺩﺍﺧﻞ

ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ، ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺭ ﻭﺳﻂ ﺍﺗﺎﻕ ﻳﮏ ﻣﻴﺰ ﮔﺮﺩ ﺑﺰﺭﮒ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﻱ ﺁﻥ ﻳﮏ

ﻇﺮﻑ ﺧﻮﺭﺵ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﻮﻱ ﺧﻮﺑﻲ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺁﺏ ﺍﻓﺘﺎﺩ، ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﮐﻪ

ﺩﻭﺭ ﻣﻴﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻻ‌ﻏﺮ ﻣﺮﺩﻧﻲ ﻭ ﻣﺮﻳﺾ ﺣﺎﻝ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻗﺤﻄﻲ ﺯﺩﻩ

ﻣﻲ ﺁﻣﺪﻧﺪ، ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺷﻖ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﻠﻨﺪ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ

ﺩﺳﺘﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ‌ﻱ ﺑﺎﺯﻭﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﻭﺻﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﻲ

میﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﻇﺮﻑ ﺧﻮﺭﺵ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﻗﺎﺷﻖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﺮ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ،

ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﺎﻳﻲ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺘﻪ ﻫﺎ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﻭﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮ ﺑﻮﺩ، ﻧﻤﻲ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺩﺳﺘﺸﺎﻥ ﺭﺍ

ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﻗﺎﺷﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻫﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻭ ﺑﺒﺮﻧﺪﻣﺮﺩ ﺑﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﺻﺤﻨﻪ ﺑﺪﺑﺨﺘﻲ ﻭ ﻋﺬﺍﺏ

ﺁﻧﻬﺎ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺖ: 'ﺗﻮ ﺟﻬﻨﻢ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻱ، ﺣﺎﻝ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻬﺸﺖ ﺍﺳﺖ'، ﺁﻧﻬﺎ

ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﻌﺪﻱ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ، ﺁﻧﺠﺎ ﻫﻢ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻣﺜﻞ ﺍﺗﺎﻕ ﻗﺒﻠﻲ

ﺑﻮﺩ، ﻳﮏ ﻣﻴﺰ ﮔﺮﺩ ﺑﺎ ﻳﮏ ﻇﺮﻑ ﺧﻮﺭﺵ ﺭﻭﻱ ﺁﻥ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﻭﺭ ﻣﻴﺰ، ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺗﺎﻕ ﻗﺒﻞ

ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺎﺷﻖ ﻫﺎﻱ ﺩﺳﺘﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﻭﻟﻲ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﺎﻓﻲ ﻗﻮﻱ ﻭ ﭼﺎﻕ ﺑﻮﺩﻩ،

ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻭ ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪﻧﺪ، ﻣﺮﺩ ﮔﻔﺖ: 'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ ﻧﻤﻲ ﻓﻬﻤﻢ؟!'، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ:

'ﺳﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻓﻘﻂ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺑﻪ ﻳﮏ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﺩﺍﺭﺩ، ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ؟ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻳﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ

ﺑﻪ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻏﺬﺍ ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﮐﻪ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﻱ ﻃﻤﻊ ﮐﺎﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﻗﺒﻞ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ

ﻓﮑﺮ ﻣﻲ ﮐﻨﻨﺪ!'ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﮐﻪ ﻣﻮﺳﻲ ﻓﻮﺕ ﻣﻲ ﮐﺮﺩ، ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻲ ﺍﻧﺪﻳﺸﻴﺪ،

ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﮐﻪ ﻋﻴﺴﻲ ﻣﺼﻠﻮﺏ ﻣﻲ ﺷﺪ، ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﻲ ﮐﺮﺩ، ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ

ﻭﻓﺎﺕ ﻣﻲ ﻳﺎﻓﺖ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻲ ﺍﻧﺪﻳﺸﻴﺪ، ﮔﻮﺍﻩ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﮐﻠﻤﺎﺗﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ

ﺩﻡ ﺁﺧﺮ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﻧﺪ، ﺍﻳﻦ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺍﺯ ﺍﻋﻤﺎﻕ ﻗﺮﻭﻥ ﻭ ﺍﻋﺼﺎﺭ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻱ

ﻣﻲﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ، ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ،

ﮐﻪﻫﻤﺴﺎﻳﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻳﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﻭﺍﺭﺩ ﺑﻬﺸﺖ ﺧﺪﺍ

(ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺍﻟﻬﻲ) ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ .ﺗﺨﻤﻴﻦ ﺯﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ 93% ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻳﻦ ﻣﺘﻦ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ

ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺭﺳﺎﻝ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ، ﺯﻳﺮﺍ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻲ ﺍﻧﺪﻳﺸﻨﺪ، ﻭﻟﻲ ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ

ﺟﺰﺀ ﺁﻥ 7% ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻴﺪ، ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺎﻡ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺭﺳﺎﻝ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ، ﻣﻦ

ﺟﺰﺀ ﺁﻥ 7% ﺑﻮﺩﻡ، ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺣﺎﺿﺮﻡ ﺗﺎ

ﻗﺎﺷﻖ ﻏﺬﺍﻱ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺳﻬﻴﻢ ﺷﻮﻡ

حیف است اسیرغم دنیاباشیم.دلسوخته چون لاله صحراباشیم.حیف است

زدیده پاسبانی نکنیم بامریم ویاس مهربانی نکنیم.روزی که فلک جسم مراخاک

کند.حیف است شکایت ازجوانی نکنیم!

در مدرسه ؛ آرزویمان تمام شدن درسمان است !

در سربازی ؛ پایان خدمت ....

در دانشگاه ؛ گرفتن مدرک ....

در عاشقی ؛ ازدواج کردن !

چه موجودات عجیبی هستیم ،

آرزویمان تمام شدن بهترین روزهای زندگیمان است ... !!!

عذاب قبرخيلى سخت است مخلوق نمى تواند عذاب قبر را تحمل کند قبر جایی

تنگ و تاريک وجاى مار و حشرات است پس بيايم پنج وقت نماز را سروقت

بخوانيم و قرآن را مطالعه کنيم وکار نيک انجام دهيم .

بدن مومنانی که ملعون است و دور از رحمت خدا

ﯾﻮﻧﺲ اﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب از اﻣﺎم ﺻﺎدق ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﻧﻘﻞ ﮐﺮدﻩاﺳﺖ: درﺧﺼﻮص ﻣﻮﻣﻨﺎن، ﻫﺮ ﺑﺪﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﻬﻞروز آﺳﯿﺒﯽ ﺑﻪ آن وارد ﻧﺸﻮد، ﻣﻠﻌﻮن اﺳﺖ و دور از رﺣﻤﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ. ﮔﻔﺘﻢ: واﻗﻌﺎ ﻣﻠﻌﻮن اﺳﺖ؟ ﻓﺮﻣﻮدند: ﺑﻠﻪ. ﮔﻔﺘﻢ: واﻗﻌﺎ؟ ﺑﺎز ﻓﺮﻣﻮدند: ﺑﻠﻪ. ﭘﺲ ﭼﻮن اﻣﺎم ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺮای ﻣﻦ را ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﮐﺮدند، ﻓﺮﻣﻮدند: ای ﯾﻮﻧﺲ! از ﺟﻤﻠﻪ ی ﺑﻼ و آﺳﯿﺐ ﺑﻪ ﺑﺪن ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺮاش ﭘﻮﺳﺖ و ﺿﺮﺑﻪ ﺧﻮردن و ﻟﻐﺰﯾﺪن و ﯾﮏ ﺳﺨﺘﯽ و ﺧﻄﺎ ﮐﺮدن و ﭘﺎرﻩ ﺷﺪن ﺑﻨﺪ ﮐﻔﺶ و ﭼﺸﻢ درد و ﻣﺎﻧﻨﺪاﯾﻨﻬﺎ اﺳﺖ، ﻧﻪ ﻟﺰوﻣﺎ ﻣﺼﯿﺒﺖﻫﺎی ﺑﺰرگ. ﻣﻮﻣﻦ ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎﻓﻀﯿﻠﺖﺗﺮ و ﮔﺮاﻣﯽﺗﺮ از آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﮕﺬارد ﭼﻬﻞ روز ﺑﺮ او ﺑﮕﺬرد و ﮔﻨﺎﻫﺎن او را ﭘﺎک ﻧﻨﻤﺎﯾﺪ؛ وﻟﻮ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻏﻢ ﭘﻨﻬﺎن در دلی ، ﮐﻪ او ﻧﻔﻬﻤﺪ اﯾﻦ ﻏﻢ از ﮐﺠﺎ ﺣﺎﺻﻞ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. ﺑﻪ ﺧﺪا ﻗﺴﻢ، وﻗﺘﯽ ﯾﮑﯽ از ﺷﻤﺎ ﺳﮑﻪﻫﺎی درﻫﻢ را در ﮐﻒ دﺳﺖ وزن ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻘﺼﺎن آن ﺷﺪﻩ و ﻏﺼﻪدار ﻣﯽﺷﻮد، ﺳﭙﺲ دوﺑﺎرﻩ وزن ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ وزﻧﺶ درﺳﺖ ﺑﻮدﻩ، ﻫﻤﯿﻦ ﻏﺼﻪ ﮐﻮﺗﺎﻩ و ﮔﺬرا ... ﻣﻮﺟﺐ آﻣﺮزش ﺑﺮﺧﯽ از ﮔﻨﺎﻫﺎن اوﺳﺖ.

7 اﻟﻮﺳﺎﺋﻞ: 11 / 518 ج 21 اﻟﺒﺤﺎر: 76 / 354 ج ﻋﻦ ﻛﻨﺰ اﻟﻜﺮاﺟﻜﯽ: ص 63 ﺑﺈﺳﻨﺎدﻩ ﻋﻦ ﯾﻮﻧﺲ ﺑﻦ ﯾﻌﻘﻮب

همسایه آزاری مساجد و هیئت هیئات مذهبی

محضر شریف همشهریان محترم جوینی
سلام علیکم
مسئله ای که از هر چیز باید به آن توجه داشته باشیم این است که آیا صرفا انجام و صحت عبادات مهم می باشد یا قبولی اعمال؟
امیر بیان مولی الموحین امیرالمومنین علی بن ابی طالب (ع) می فرماید: توجه به قبولی عبادت مهمتر است از توجه به صحت عبادات.
حال چگونه است که ما عادت کرده ایم به انجام یک سری کارهای مستحب که اگر انجام ندهیم مواخذه نخواهیم شد اما در مقابل اعمال واجب را رها ساخته و مرتکب حرام می شویم.حفظ حرمت همسایه بر همسایه واجب است تا جایی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «حُرْمَةُ الْجَارِ عَلَی الْإِنْسَانِ کَحُرْمَةِ أُمِّهِ؛ حرمت همسایه بر [عهده] انسان مانند احترام مادرش می باشد.»
آیا انسان اجازه دارد به مادر خود بی احترامی کند؟
آیا اجازه دارد مادر خود را آزار دهد؟
آیا اجازه دارد سر مار خود فریاد بزند؟
آیا اجاه دارد به حرف مادر خود توجه نکند؟
آیا اجازه دارد …..؟
و از این قبیل روایات و سفارشات زیاد داریم که سفارش به حفظ حریم همسایه می کنند.
آیا به غیر از این است که همسایگان مسجد هم حقوقی دارند مثل همسایه های خود انسان؟
چرا ما نسبت به حقوق همسایه گان مساجد بی تفاوت هستیم و با صدای بلند گوها و طبل و سنج ها موجبات آزار آنها را فراهم می کنیم.
و توجیهاتی از قبیل پخش مناجات ، دعا ، سخنرانی و قرائت قرآن مورد قبول نیست و از گناه بودن آزار همسایه ی مسجد کم نمی کند.
و باز پیامبر (ص) فرمود: از مومنان نیست آن که همسایه اش از آزار او در امان نباشد و هرکس به خدا و روز قیامت ایمان دارد همسایه خود را نمی آزارد.

از کلیه ی دوستان موثر در روستا ها و مساجد عاجزانه درخواست می کنم که نسبت به این امر اقدام نمایند تا مزاحمت بلند گوها و طبل های عزاداری بر طرف شود.

ریا و آثار ریا

ریا اینه که انسان کاری را برای جلب توجه غیر خدا انجام دهد.

آثار ریا:

1- ظلم بزرگ(انّ الشرک لظلم عظیم) تمام وجود انسان از خداوند است و اگر

در نعمتهای خدا شریک قرار بدهیم این ظلم به خداست.

و ظلم به خودمان است چون پاداشهای ابدی را به یک ریای کوچک از خود دور

می کنیم .

2- کوچک شدن عمل در نظر دیگران

امر به معروف و نهی از منکر توسط امام حسن(ع)

روزي امام حسن)ع) ازمحلّي عبور مي‌كرد ، چشمش به جواني افتاد كه قاه‌ قاه

مي‌خنديد ، نزد جوان رفت و فرمود: اي جوان ، آيا شنيده‌اي كه در روز قيامت ،
همه‌ي مردم وارد دوزخ مي‌شوند؟ جوان - آري، شنيده‌ام و دانسته‌ام. امام
حسن)ع) از كجا شنيده و دانسته‌اي؟! جوان : از اينكه خداوند در قرآن )سوره‌ي
مريم آيه (7 مي‌فرمايد: وَ اِنْ مِنْكُمْ اِلّا وارِدُها وَ كانَ عَلي رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيّاً: همه‌ي
شما )بدون استثناء( وارد جهنّم مي‌شويد، اين امري است حتمي و فرماني
است قطعي از ناحيه‌ي پروردگارتان» كه بعضي آن را مربوط به پل صراط
مي‌دانند. امام حسن- آيا تو اطمينان داري كه از افرادي نيستي كه تو را در جهنّم
نگهدارند؟! جوان - نه، چنين اطميناني ندارم. امام حسن)ع ( پس كسي كه
نمي‌داند بهشتي است يا جهنّمي، اين گونه نمي‌خندد، و همه‌ي دهان را براي
خنديدن نمي‌گشايد .آن جوان، از اين نصيحت دلسوزانه امام حسن )ع) پند
گرفت، و بعد از آن روز، كسي آن جوان را خندان نديد.

داستان دوستان ، محمدی اشتهاردی جلد 3 ص 283

موسیقی به بهانه جشن اهل بیت(ع) حرام است یا خیر؟!

ضرب، دف و دایره زدن در مجالس ائمه معصومین(ع) چه صورت دارد؟ در برخی جلسات خصوصا زنانه گروه هائی با گرفتن مبالغ سنگین بوسیله این آلات اجرای برنامه می کنند و در برابر اعتراضات به سخن معصومین(ع) که فرمودند: «در شادی ما شاد و در عزای ما عزادار باشید» استناد می کنند آیا اینگونه حرکات موجب رضایت اهل بیت(ع) و در راستای این حدیث شریف و مشروع می باشد؟ و دعوت از این گروهها و افراد و پول دادن به آنها چه صورت دارد؟

پاسخ:
آیت الله العظمی خامنه ای(مدظله) :چیزى که از نظر عرف، موسیقى لهوى مناسب با مجالس لهو و معصیت محسوب شود، به‌طور مطلق حرام است و تعلیم و تعلم موسیقی حرام،جایز نیست.

آیة اللّه بهجت (ره): برپائی آن مجالس و پول دادن به آنها حرام است.

آیة اللّه صافی گلپایگانی: هیچ یک جایز نیست و در مجالس مربوط به اهل بیت (ع) توهین به مقامات آن بزرگواران نیز می باشد و در ایام شادی آن بزرگواران این گونه حرکات موجب غضب

یا رسول الله(ص) اگر نبود از فاطمه شما و علی(ع) را خلق نمی کردم

خلقت کائنات شد، بهر وجود فاطمه(س)

زنده همه جهان شد از، یمن ورود فاطمه(س)

پیش حریم حرمتش، خیل ملک کشید صف

از سر شـوق جملگی، محو سجود فاطمه(س)

ولادت با سعادت حضرت فاطمه (س) مبارک باد

شبی با شهدای گمنام - فروردین 1392 شام شهادت حضرت زهرا(س)

شب بود ، مراسم سخنرانی در مسجد به پایان رسید ، با تعدادی از جوانها گپ

و گفتی داشتم که متوجه ساعت شدم ، ساعت 00:20 دقیقه بامداد بود با یکی

از رفقا قرار گذاشته بودم که ساعت 23 بریم سالن ذوالفقار تا یک شب بیاد

ماندنی برای خودمون رقم بزنیم که قرارمان از یاد رفته بود ، همان لحظه تماس

گرفتم بلافاصله گوشی رو برداشت و ارام گفت حاجی چرا نیومدی عرض کردم

یادم رفته بود الان حرکت می کنم.

انتخابات از دیدگاه آیات و روایات

بسم الله الرحمن الرحیم

« و به نستعین انَّه خیرُ ناصر و معین»

« انَّ اللهَ یأمُرُكم أن تؤدّوا الاماناتِ الی اهلها و اذا حكمتم بین الناس ان تحكموا بالعدل إنَّ اللهَ نِعمّا یَعِظكم به إن الله كانَ سمیعاً بصیرا» (1)
«همانا خداوند فرمانتان می‌دهد كه امانت‌ها را به صاحبانشان بدهید و هرگاه میان مردم داوری كردید به عدل حكم كنید، چه نیك است آنچه كه خداوند شما را بدان پند می‌دهد، بی‌گمان خداوند شنوای بیناست»
امانتداری و رفتار عادلانه و دور از تبعیض از نشانه‌های مهم ایمان است. چنانكه خیانت به امانت، علامت نفاق است.
در حدیث آمده؛
«به ركوع و سجود طولانی افراد نگاه نكنید، بلكه به راستگویی و امانت‌داری آنان بنگرید.» (2)
معنای «عدل» این است كه هر چیز سرجای خودش قرار بگیرد، امروز اسلام، قرآن و نظام اسلامی و پست‌ها و مسؤولیت‌های نظام كه بواسطه خون هزاران شهید و معلول به دست ما رسیده بزرگترین امانت الهی است كه به حكم ایمان و عدالت‌خواهی و امانت‌داری بر ما واجب است كه از آن‌ها حفاظت و پاسداری نماییم. این امانت الهی را در جای خود و به اهلش بسپاریم و نگذاریم كه به دست نااهلان و نامحرمان بیفتد.
لازمه تشكیل نظام و حكومت الهی سپردن مسئولیت‌ها به اهلش می‌باشد و سپردن امور به

پذیرایی از میهمان

حكايت شده كه امام صادق عليه السّلام گاهي براي ميهمانان

خود فرني و حلوا و گاهي نان و زيتون مي آورد. شخصي به آن

حضرت فرمود: اگر با تدبير عمل كني ( آينده نگر باشي)هميشه

مي تواني در يك وضع باشي و يكسان از ميهمانان پذيرائي كني.

حضرت پاسخ داد: تدبير امر ما در دست خداوند است هر زمانكه

به ما عطا كند ما هم بر خود و ميهمانان خود وسعت قرار مي

دهيم و هر زمان كه به ما تنگ گيرد، و كم عطا كند ما هم چنان

زندگي مي كنيم.

نکته: اولا یادمان باشد تدبیر امور به دست خداست ثانیا: اگر

وسعت رزق داشتیم برای میهمان کم نگذاریم

درخواست کمک و سخاوت امام (ع)

شخصي نزد امام حسن مجتبي عليه السلام آمد و از او كمك خواست.

امام فرمود: حق اين درخواست تو بر ما بزرگ است و من نمي توانم آن قدر كه شأن تو اقتضا مي كند به تو كمك كنم، اگر مي پذيري آن مقدار

همنشینی با مساکین

سفارش پیامبر(ص) به ابوذر غفاری:بر تو باد به دوستی با مساكین و

همنشینی با آنان.

جهت طرح سوالات دینی کلیک کنید.

باتشکر

فیلسوف نمای بی ادب

يك نفر قاري، از روي قرآن اين آيه را مي خواند: قُلْ اَرَأَيْتُمْ اِنْ اَصْبَحَ

ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُم بِماءٍ مَعيِنٍ: « به كافران بگو، به من خبر دهيد

كه اگر آبهاي شما در زمين فرو رود، كيست كه آب جاري در دسترس

شما قرار دهد؟ » (ملك – 30) يك نفر روشنفكر مآب كه علم فلسفه و

منطق (خشك) را حرفه ي خود كرده بود، از آنجا مي گذشت، همين كه

اين آيه را شنيد، با كمال گستاخي گفت: « بيل و كلنگ و تَبَرِ تيز مي

آوريم و آب را به جريان مي اندازيم.»

فلسفي منطقي مستهان

مي گذشت از سوي مكتب آن زمان

چونكه بشنيد آيت او از ناپسند

گفت آريم آب را ما با كلند

ما بزخم بيل و تيزي تبر

آب را آريم از پستي زبر

همين فيلسوف نما، شب خوابيد و در عالم خواب ديد يك شيرمرد قوي

پنجه، ضربه اي به صورت او زد و دو چشمش را نابود كرد و سپس به او

گفت: اي بدبخت نادان اگر راست مي گويي، اكنون تبري بياور و نور

نابود شده ي چشمانت را بار ديگر از چشمانت، بيرون بكش!. او صبح از

خواب بيدار شد و ديد آن روشنايي ديدگانش از بين رفته است:

روز برجست و دو چشمش كور ديد

نور فايض از دو چشمش ناپديد

ولي، در عين حال اگر اين شخص مغرور، عبرت مي گرفت و توبه

حقيقي در درگاه الهي مي نمود، آب رفته را به جوي خود باز مي

گرداند؛ ولي توفيق رفيقي است كه آن را به هركس نمي دهند. غرور و

مستي و گناه، چون حجابهاي ضخيمي، راه توبه را مي بندند و دلي كه

همچون سنگ، سخت شده باشد، آب توبه چگونه آن را بشكافد و

آبياري مزرعه ي دل نمايد:

گربناليدي و مستغفر شدي

نور رفته از كرم ظاهر شدي

ليك استغفار هم در دست نيست

ذوق توبه نقل هر سرمست نيست

زشتي اعمال و شومي جحود

راه توبه بر دل او بسته بود

دل بسختي همچو روي سنگ گشت

چون شكافد توبه آن را بهر كشت؟

بی ادب

شخصي بي ادبي مي كرد و بزرگي او را سرزنش كرد. بي ادب

گفت: چه كنم كه آب و گل مرا اين گونه سرشته اند! آن بزرگ

گفت: آب و گل تو را نيكو سرشته اند اما لگد كم خورده است.

(گنجینه لطایف ص 109)