X
x جهت سفارش تبليغ در سایت ثامن بلاگ کليک کنيد



وبلاگ محمدی پور جوینی - فیلسوف نمای بی ادب
قال رسول الله صلی الله علیه وآله : اِذَا التَبَسَت عَلَیکُمُ الفِتَنُ، کَقِطَعِ الَّیلِ المُظلِمِ فَعَلَیکُم بِالقُرآنِ . هنگامی که فتنه ها، هم چون پاره های شب تاریک، شما را در خود پیچید، برشماست که به قرآن تمسک جویید. اصول کافی ج2ص459 قال امیرالمؤمنین علیه السلام : وَ اعلَموا اَنَّ هذَالقُرآنَ هُوَ النّاصِحُ الَّذی لا یَغُشُّ، وَالهادِی الَّذی لایُضِلُّ ، وَالمُحَدِّثُ اَّلذی لایَکذِبُ . بدانید که این قرآن پندآموز است که خیانت نمی کند؛ وهدایت گری است که گمراه نمی سازد ؛ وسخن گویی است که دروغ نمی گوید . نهج البلاغه خطبه 176 قال علی علیه السلام : ما جالَسَ هذَاالقُرآنَ اَحَدٌ الّا قامَ عَنهُ بِزِیادَةٍ اَو نُقصانِ؛ زِیادَةٍ فی هُدًی اَو نُفصانِ مِن عَمًی . هیچ کس با این قرآن همنشین نشد ، مگر آن که چون از نزد آن برخاست با فزونی و کاستی همراه بود؛ فزونی در هدایت، و کاستی ازکوردلی . نهج البلاغه خطبه 176 قال علی علیه السلام : مَنِ اتَّخَذَ قَولَ اللهَ دَلیلًا ، هُدِیَ اِلَی الَّتی هِیَ اَقوَم . هر کس که سخن خدا را راهنمای خود بگیرد ، به استوارترین راه ها هدایت می شود . نهج البلاغه خطبه 147

بازديد امروز : 26
افراد آنلاين : 2
بازديد ديروز : 0
بازديد ماه : 71
بازديد سال : 350
کل بازديدها : 18601
مجموع اعضا : 11
تعداد مطالب : 61
تعداد نظرات : 58


برای ترجمه سایت روی پرچم کشور مورد نظر کلیک کنید
تماس با ما

يك نفر قاري، از روي قرآن اين آيه را مي خواند: قُلْ اَرَأَيْتُمْ اِنْ اَصْبَحَ


ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُم بِماءٍ مَعيِنٍ: « به كافران بگو، به من خبر دهيد

 كه اگر آبهاي شما در زمين فرو رود، كيست كه آب جاري در دسترس

 شما قرار دهد؟ » (ملك – 30) يك نفر روشنفكر مآب كه علم فلسفه و

منطق (خشك) را حرفه ي خود كرده بود، از آنجا مي گذشت، همين كه

اين آيه را شنيد، با كمال گستاخي گفت: « بيل و كلنگ و تَبَرِ تيز مي

 آوريم و آب را به جريان مي اندازيم.»

فلسفي منطقي مستهان


مي گذشت از سوي مكتب آن زمان


چونكه بشنيد آيت او از ناپسند


گفت آريم آب را ما با كلند


ما بزخم بيل و تيزي تبر


آب را آريم از پستي زبر


همين فيلسوف نما، شب خوابيد و در عالم خواب ديد يك شيرمرد قوي

پنجه، ضربه اي به صورت او زد و دو چشمش را نابود كرد و سپس به او

گفت: اي بدبخت نادان اگر راست مي گويي، اكنون تبري بياور و نور

نابود شده ي چشمانت را بار ديگر از چشمانت، بيرون بكش!. او صبح از

 خواب بيدار شد و ديد آن روشنايي ديدگانش از بين رفته است:

روز برجست و دو چشمش كور ديد

               

نور فايض از دو چشمش ناپديد


ولي، در عين حال اگر اين شخص مغرور، عبرت مي گرفت و توبه

حقيقي در درگاه الهي مي نمود، آب رفته را به جوي خود باز مي

گرداند؛ ولي توفيق رفيقي است كه آن را به هركس نمي دهند. غرور و

مستي و گناه، چون حجابهاي ضخيمي، راه توبه را مي بندند و دلي كه

همچون سنگ، سخت شده باشد، آب توبه چگونه آن را بشكافد و

آبياري مزرعه ي دل نمايد:

گربناليدي و مستغفر شدي         

                                     

نور رفته از كرم ظاهر شدي


ليك استغفار هم در دست نيست


ذوق توبه نقل هر سرمست نيست


زشتي اعمال و شومي جحود


راه توبه بر دل او بسته بود


دل بسختي همچو روي سنگ گشت


چون شكافد توبه آن را بهر كشت؟


:: برچسب‌ها:
ن : محمد . م .ج
ت : جمعه 30 فروردین 1392
نام کاربري:
رمز عبور:
با افتخار قدرت گرفته از ثامن بلاگ
mkm1382@yahoo.com@rizeh